by marlien | Jul 26, 2017 | Blog
‘Schat, kan je proberen een uur lang te stoppen met jezelf te exposeren op Snapchat?’
‘Hoezo?’
‘Nou het ziet er zo vermoeiend uit.’ ‘Mam, ik heb vrienden.’ Okay, die komt binnen, Stefanie schenkt zichzelf een glas koele witte wijn in.
‘Ik heb totaal geen contact met je, je zit continu met je neus in je telefoon.’ ‘Ga zelf op Snapchat dan.’
‘Ik wil gewoon communiceren met je, over hoe je dag was. Niet steeds die arm op en neer zien gaan en dekking zoeken voor jouw gewoonte alles vast te leggen en te delen! Je zet mij er ook op zelfs als je even ‘s ochtends naast me in bed ligt.’
‘Nou en.’
‘Schat, dan zie ik er niet uit. Dat hoeft toch niet iedereen te zien. Iets met privacy.’
‘Mam, wat zeur jij nou. Kijk even naar mij.’
Jezelf laten zien aan je vrienden op elk moment van de dag. Praten met beeld, de schaamte voorbij. Of ze nou in bed liggen, zich staan op te maken, onderweg zijn of zitten te eten, telkens leggen ze de momenten vast. De kijker heeft een seconde of 3 om vervolgens snel een foto van neus of grimas terug te sturen. Het houdt nooit op. Typisch om hier als een ouwe zuurpruim naar te kijken. Ik sta er niet leuk op. Moet dat dan? Ben je altijd leuk? Hoe cool is het dat kinderen en zeker pubers dit doen. Het maakt ze niet uit of ze net wakker zijn. Ze leggen hun leven vast op YouTube of Snapchat. Trots als een pauw. Je bent wie je bent and your real soul is lovely. Deze stoere jongens en meiden plaveien het pad. Niet langer alleen maar perfect pictures. Ze tonen zichzelf hoe ze echt zijn. Ze zijn hugs en lol. Het glas is niet halfvol, maar het stroomt over de rand.
Wat een top generatie, be aware voor deze overvloed.
?
by marlien | Jul 19, 2017 | Blog
‘Ja, dat doen we.’ Kris hangt met haar elleboog op de toonbank in haar winkel. In haar oren heeft ze witte oortjes versierd met kraaltjes. Nonchalant houdt ze haar iPhone voor zich en kijkt dromerig in het scherm.
‘Je gaat wat?’ Ze trekt haar wenkbrauw en elleboog omhoog.
‘Een wat momentje?’ Julia kwebbelt luidruchtig door.
‘Je gaat opruimen bedoel je.’ Kris onderbreekt haar en lacht.
‘Luxe naam hoor. Lijkt wel sport activiteit zoals je het noemt. mariekondo. Zou een vechtsport kunnen zijn. Nou lieverd succes met je Kondo. Ik zie je morgen, kus.’ Vliegensvlug googled Kris mariekondo. Ze vindt niets. Opruimgoeroe dan. BAM. Het is Marie Kondo aha. Haar ogen speuren de artikelen langs. Dan gaat de bel.
‘Hoi, kijk lekker even rond, we hebben vandaag naast een heerlijke cheesecake ook een heerlijke smoothie: wortel, appel, gember, kaneel en avocado. Net appeltaart met slagroom.’
Wanneer Kris thuis komt struikelt ze over een tas, een voetbal en drie paar schoenen. Ze houdt zich net staande aan de trapleuning. Ineens valt haar oog op de stapel kledingstukken en andere rotzooi die de weg naar boven onmogelijk maken. Zou Julia dit bedoelen met een teken van boven voor een Marie Kondo-momentje? Kris was van plan een avondje achter de computer te kruipen. Ze wilde wegzwijmelen op Pinterest en een nieuw bord creëren. Inspiratie voor haar nieuwe etalage op doen. Haar huis lijkt in de vakantietijd echt ontploft. Of valt het haar nu pas op? Haar schatjes verplaatsen alles, ruimen niets op, hebben een nacht-dag ritme en hangen op bank of stoel. Overal ligt troep.
Marie geeft tips:
Tip 1. Ruim op per categorie Kris benadert deze tip als volgt. Ze trekt alle kleren uit de kasten. Zo kan ze per stuk bekijken wat weg mag of blijft. De categorie volgorde is gekozen. Eerst kleding dan boeken, dan papierwerk, dan rommel en als toetje spullen waar emoties aan kleven.
Tip 2 Praat met je kleding Bij het opruimen van je kledingkast moet je ieder kledingstuk aanraken, want terwijl je je handen over de stof laat gaan, draag je energie over en daardoor zou alles gaan glanzen en stralen. Wat een hels karwei. Kris staart naar de enorme berg. Marie geeft ook nog als advies ieder kledingstuk te bedanken voor het feit dat ze je lichaam beschermen. Voor middernacht is Kris niet klaar.
Tip 3: ‘It’s the thought that counts’ Volgens Kondo zijn cadeaus geen dingen, maar een manier om iemands gevoelens uit te drukken. En als je het op die manier bekijkt, hoef je je niet schuldig te voelen als je een cadeau weggooit. Kris vindt deze lastig, gelukkig krijgt ze niet vaak kleding kado, maar in de overige categorieën zitten veel kado’s.
Tip 4. Does it spark joy?’ Misschien wel het belangrijkste criterium bij het opruimen. Word je blij van je spullen? Check bij jezelf wanneer je iets vast hebt of je ervan houdt, of je er blij van wordt en of je er wat aan hebt. Voel je niets, hup weg ermee. Haha Kris moet ineens aan haar huwelijk denken. Bedank wel alles voordat je het weggooit.
Tip 5: Emotie als toetje De spullen met emotionele waarde moet je als laatste opruimen. Logisch want begin je met het inkijken van al je fotoboeken, kindertekeningen en liefdesbrieven, dan kom je nooit verder met opruimen. Door elk emotioneel beladen artikel vast te pakken en te beslissen wat je er mee doet, verwerk je het verleden volgens Kondo. Verdwijnen ze in een la of doos dan wordt je verleden juist een last die je ervan weerhoudt in het hier en nu te leven. Wat een wijze les, Kris krijgt er steeds meer zin in.
Tip 6: Weg met papier Scan je papier. Scannable is een gratis app. Je bonnetjes, rekeningen, en andere belangrijke papieren scannen en opslaan. Maak digitale mappen en gooi de rest lekker weg. Handleidingen zijn te vinden op Internet dus hoppa weg ermee. Dit is een top tip, Kris heeft a lot to do.
Tip 7. Maak er een routine van Hmmmm dat is de belangrijkste tip. Maak van opruimen een routine. Eerst maar eens de basis op orde hebben. Schijnt dat de truc is om het dagelijks bij te houden. Ja, elke dag!
Het is inmiddels 04.09 Kris is haar kinderen en Julia enorm dankbaar. Pubertroep en de tip van Juul. Wat een bevrijding en wat een genot ervaart ze na haar eerste Kondo-moment. Nu kan ze gaan creëren. Stiekem hoopt ze dat haar kinderen ook gaan Kondo’en. Staat dat werkwoord eigenlijk al in de dikke van dale?
?
by marlien | Jul 12, 2017 | Blog
Ja, gezellig ik ga mee.’ In een paar seconden tijd kan haar plan veranderen. Met een glimlach van oor tot oor drukt ze het telefoongesprek weg.
‘Mam, ik ga zo even weg.’ Haar plan was vandaag een dagje bank. Ze zat dan ook rustig onderuitgezakt op de bank Netflix te kijken. Af en toe trok ze een gekke bek naar haar telefoon totdat deze afging. Ze schrok een beetje want het continu elkaar toelachen of anders via het beeldscherm is normaler dan bellen. Dagelijks vliegen haar twee duimen over het scherm om niet één maar wel vijfendertig ‘besties’ tegelijkertijd op de hoogte te houden van haar staat van zijn. Het is bijna een fulltime baan wil je alles bijhouden. Snapchat heeft nu een nieuwe feature waarop je kunt zien waar je vrienden zich exact bevinden. Op Facebook, Kris haar Snapchat, kwamen zorgelijke berichten van ouders voorbij.
‘Leuk, wat ga je doen? Chill tijd is voorbij begrijp ik? Niet moe meer? Scherm jij eigenlijk goed je profiel af?’ ‘Wat bedoel je?’
‘Op Snapchat kan iedereen toch zien waar je bent?’
‘Dat is juist lachen, en mam, ik weet wel wie ik toelaat hoor.’ Kris kan zich soms zorgen maken over haar kinderen, dat ze niet doen wat ze echt zelf willen. De peerpressure op socialmedia is groot. Kris kent het niet van vroeger, en dat onbekende zorgt soms voor vragen. Ze hoopt dat ze ze zo sterk heeft opgevoed dat ze altijd hun eigen keuze maken. Dat als iets niet goed voelt, ze het niet doen. Belangrijk is wel dat ze aangesloten blijven op hun gevoel. Of continu op een scherm zitten daar bij helpt? Als ze hun onderbuik maar vertrouwen en weten: Wat wil ik nou echt?
Wanneer Kris bij haar kids weinig initiatief en hanggedrag constateert dan kan het in haar ogen twee dingen betekenen. Of zij is te veel bezig en moet ook hangen of zij moet juist iets gaan doen. Zij moet het “wat wil ik nou echt” voorleven. Ook zij moet goed blijven voelen vanuit haar onderbuik en dat vertalen naar daden. Doelloos zijn doordat je niet handelt naar je gevoel maar naar je hoofd ontneemt kracht.
Wanneer Kris van binnen voelt, ik wil gezond eten geeft dat een richting aan haar leven. Ze hoeft alleen maar ja te zeggen tegen dat wat goed voelt. Het geeft duidelijkheid en keuzes zijn makkelijker gemaakt. Dit wil ik! Zo deed ze het ook met roken, het paste haar niet meer. Dat de wil iets minder sterk wordt wanneer er alcohol aan te pas komt resulteerde in ik wil maar één glas alcohol want dan blijf ik voelen. Het gaat hier niet om controle maar om je eigen vrije wil. Nou hopen dat haar kinderen ook iets willen, dat ze dat goed voelen, dat ze daar steeds ja tegen zeggen, dat niets ze tegenhoudt hun droom te leven en dat ze daar heel duidelijk en helder in zijn ?
by marlien | Jul 6, 2017 | Blog
Terwijl de hete föhn lucht blaast in de borstels die vier handen vaardig in haar natte haren draaien neemt Kris een slokje van haar groene thee. Deze ochtend keek ze in de spiegel en dacht, hoe dan? Door het vacuüm van het lawaai van de föhns heen hoort ze in de verte twee stemmen kletsen over het aankomende weekend. Met z’n tweeën ontfermen de dames zich over haar donkere bos lange haar. Het haar dat vanochtend niet wilde wat zij wilde en een totaal tegendraads eigen leven leidde. Een roddelblad op schoot en af en toe werpt ze een hoopvolle blik in de spiegel.
‘Wil je geen glaasje champagne?’ Ze kijkt naar het verstandige kopje thee. ‘Lekker, graag.’
Ondertussen zitten er 23 borstels in haar haar en houdt ze met veel spierkracht haar hoofd recht.
‘Zijn dit alle borstels?’ Hoort Kris in haar rechter oor. Er hangen nog vele ondeugende haren los die nodig in de krul moeten worden gezet. Links van haar ontstaat een koelte omdat deze kapster subiet de hele salon uitkamt. Na een minuut of 5 zijn de tiental extra borstels gevonden. Kris voelt langzaam het evenwicht op en in haar hoofd weer terugkomen nu de kapster links een inhaalslag maakt en de resterende haren in turbo tempo in de borstels draait. Vijfendertig haarborstels hangen nu in willekeurige positie op haar hoofd. Haar ondeugende haar in afwachting tot vrijlating.
‘Wat vind je ervan? Wacht ik laat ook even de achterkant zien.’ Het glas champagne aan haar glimlachende lippen.
‘Wow, ik ben echt een ander mens, ik lijk wel een filmster, dank je wel.‘
Niets is zo frustrerend als een bad hairday. Je kent wel dat ene plukje dat in je met zorg gefabriceerde staart toch nog zijn eigen weg vindt. De haarbubbel die steeds op een andere plek opduikt. De krul die na een nacht woelend slapen intens volhardend blijkt te zijn, ook na vier keer borstelen en toverserum. De op elkaar geplette en daardoor vette haren op je achterhoofd omdat je een rugslaper bent. De uitgroei na een verfbeurt. Kortom haar kan heel frustrerend zijn en er zijn momenten dat het je humeur kan beïnvloeden. Heb je stijl haar, dan droom je ervan de ervaring te beleven van een volle bos krullen. Dun haar vraagt om extensions. Donker meets blond en krullen zijn hooked aan de stijltang.
Het genot van tijdelijke perfectie en het continue streven daarnaar geeft een gevoel, een gevoel wat je hebt bij een beeld. Een beeld wat je zelf hebt ontworpen en waar je een waardeoordeel aan hebt gegeven. Hoe zou het zijn als je altijd dat perfecte beeld in jouw spiegel zou zien? Jij omarmt jouw tijdelijke imperfecties of ziet ze gewoon niet omdat je ergens anders naar kijkt. Je kijkt diep in je ogen. Je ziet jezelf. Resultaat: je heb altijd het gevoel een filmster te zijn ❤️ 
by marlien | Jun 29, 2017 | Blog
‘Dus elke ochtend een vraag aan mezelf stellen?’ Juul tuit haar rode lippen terwijl ze haar blanke benen uitstrekt in de ochtendzon.
‘Ja, als je vragen stelt word je steeds nieuwsgieriger.’
‘En dan?’
‘Je gaat nadenken en krijgt steeds meer zin om jezelf te ontrafelen. Vaak denken we dat we onszelf kennen maar dat valt soms best tegen. Want wie ben je nou echt? Omdat dat onderzoek leuk is gaat het steeds beter. Vooral omdat het niet moet.’
‘Ik heb een hekel aan moeten.’
‘Het is zo cool om jezelf te ontdekken.’ Kris glundert.
‘Luister lieverd ik heb een boeiende vraag voor jou: Zou het kind dat je eens was, geïnspireerd zijn geraakt door de volwassene die je nu bent?’
‘Jeeej, uhm, daar wil ik echt even over nadenken.’ Kris wacht en trekt rustig één been onder zich. Ze schuift wat heen en weer tussen de kussens op het houten bankje voor haar winkel.
‘Weet je Juul, wanneer je je kind al jong leert vragen te stellen. Geef je zo’n waardevolle tool mee. Waarom is de lucht blauw? Vroeg Eefje laatst.’
‘Ik zit anders nog even heel erg te kauwen op jouw taaie vraag hoor.’
‘Ik moedig ze thuis echt aan om vragen te stellen als: Hoe kan ik dit doen? Waar gaat die tekst over? Wat heb ik gelezen? Wat moet ik eerst doen? Wil ik dit echt?’
‘Hmmmm dat soort vragen kun jij ook gebruiken in jouw zoektocht naar de ideale man.’ Kris pulkt aan de tulp in het hemelsblauwe vaasje.
‘Juul, hoe weet je dat?’
‘Wat?’
‘Nou laatst heb ik dit serieus uitgeprobeerd, echt, ik heb heel nieuwsgierig die leukerd de hemd van zijn lijf gevraagd.’
‘En?’
‘Het leek wel een verhoor. Ik ben echt een kei in vragen stellen aan mezelf, maar aan een ander.’
‘Misschien moet je echte interesse tonen.’
‘Ben ik zo’n open boek?’ De kuiltjes in haar wangen verraden haar semi nonchalante blik.
‘Ik weet het Juul, ik moet het wel echt willen. Weet je het antwoord op mijn vraag al, ben je er al uit? Ik ben echt nieuwsgierig Juul.’
Vragen stellen is net als luisteren een kunst. Goede vragen waar je je hart mee verbindt zijn goud waard. Maar ook vragen beantwoorden vergt oefening. Laatst heeft Kris getracht op een date goede vragen te stellen. Ze stelde vragen in de sfeer van.
‘Wat is jouw verhaal? En wat is het leukste wat je deze week hebt meegemaakt?’ De open vragen zouden moeten leiden tot een mooie diepgaande eerste date. Ze betrapte zichzelf er echter op dat haar vragen naarmate de avond vorderde op raakten. Ze verloor stiekem een beetje haar interesse in de man. Ze bleef proberen: ‘Waar word je echt blij van? Wat zijn voor jou echt belangrijke en bepalende gebeurtenissen geweest? Welk boek heeft jou het meest geraakt? Wat wilde je vroeger worden?’ Wat ze hoopte ontstond niet, waarom? Omdat de vragen voornamelijk uit haar hoofd kwamen.
Vragen stellen aan zichzelf gaat haar vele malen beter af. Kennelijk verliest ze niet zo snel de interesse in zichzelf. Ze is nieuwsgierig hoe ze omgaat met diverse situaties. Haar favoriete vraag is: ‘Wat zou liefde doen?’
Toen ze laatst na een stressvolle dag in bed lag en haar nek pijn deed, vroeg ze: ‘Kan mijn nek ontspannen?’ Wonderlijk was het antwoord dat ze kreeg. Een alles wetende brein nam het in die stilte over. Of was het in het duister haar hart dat sprak?
‘Ik denk dat mijn kleine ik best trots zou zijn op mij Kris. Nee, ik weet zeker dat ze geïnspireerd zou zijn door mij, hoe ik nu leef.’ Juul heeft een wit gehaakt kussen op haar schoot getrokken.
‘Hoe weet je dat zo zeker?’
‘Ik vroeg het net.’❤️
