by marlien | Jun 21, 2017 | Blog
‘Wat bezielt hem? De lul, hij negeert gewoon mijn bericht. Zo asociaal. Ik word daar echt gek van.’ ‘Wat had je gestuurd dan?’ ‘Daar gaat het niet om. Het gaat om het feit dat je de beleefdheid kennelijk niet kunt opbrengen om normaal een antwoord te geven op een vraag.’ Briest de altijd positieve en relaxte Kris. ‘Ja, kennelijk geen interesse of geen tijd.’ Serieus kijkt Julia haar vriendin aan. Ze is deze boosheid niet van haar gewend. ‘Dat snap ik ook maar dan kan iemand dat toch gewoon zeggen. Ik probeer een opening te zoeken voor een gesprek.’ ‘Onvolwassen gedrag.’ ‘Van wie?’ ‘Waarom zou je een gesprek willen met iemand die zo onvolwassen is? Dat wist je toch voordat je dat bericht stuurde. Hij heeft gewoon een probleem. Stop met probleemgevallen op te zoeken Kris. Richt je op “gezonde” mensen.’ ‘Jeeeej, wat heb jij gelijk. Dat ik dat niet zag. Argggg waarom zoek ik dat op?’ ‘Omdat je ze wil helpen.’ ‘Ik kan ze niet helpen hoor. Heb die intentie totaal niet.’ ‘Nee, maar kennelijk trekken die slappe kerels je aan. Jij hebt toch ergens een behoefte om ze te redden. Stop ermee.’
‘Het doet gewoon pijn als iemand niet reageert.’ Ineens verschijnt daar een traan. ‘Ja maar jij zoekt het op, je wil kennelijk die pijn voelen.’ Ze kijkt Kris liefdevol aan. ‘Je kan er nu wel mooi mee afrekenen. Voel het maar even goed. Hoe beter je het nu voelt en er tranen om huilt, hoe minder je het nog zal opzoeken.’ Vrij en open laat Kris haar tranen gaan. ‘Het voelt als een afgesloten hoofdstuk, dat steeds even open wordt gelegd op de verkeerde bladzijde. Ik moet steeds even terugkijken hoe het was.’
Ze veegt de laatste traan met de rug van haar hand onder haar kin weg. ‘Het brengt mij nu niet meer uit mijn evenwicht. Dat gebeurde vroeger nog wel eens.’ Spreekt ze zacht. ‘Kennelijk moet ik het steeds oprakelen om er echt vanaf te komen. Ik leer er langzaam van.’ ‘Lekker laten gaan lieverd. Voel even de pijn, en hoppa let it go.’ Lachend geeft ze met natte wangen Julia een hug. Hart op hart. ‘Yeah right, I feel free now.’ ‘Wat ben je een lieve vriendin.’ Boos zijn brengt je soms zoveel verder. Bijzonder om te zien dat echt alles een reden heeft en dus zinvol is. Homework of the heart.
Dankjewel❤️
by marlien | May 29, 2017 | Blog
Stralend weer, stralende koppies.
‘Morgen sportdag, yes!’ Berend is blij dat hij de wei in mag.
‘Lekker joh mam, ff niet in de klas zitten. Zou wel vaker mogen van mij.’ Kris is een beetje jaloers.
Thuis merkt Kris direct wanneer Berend geen gymles of voetbaltraining heeft gehad. Berend stuitert dan letterlijk door het huis. Heeft gewoon energie over en kan ‘het’ niet kwijt. Zijn hoofd wil van alles, zijn lichaam ook. Typisch gevalletje van wat nu? Kris realiseert zich op dat moment zo goed hoe belangrijk sport is.
Laatst had hij een korte blessure. Het huis was te klein.
Wat moet je, als je gewend bent aan deze vorm van ontladen, en sporten ineens niet meer lukt. Kris kan hier over meepraten. Van jongs af aan heeft ze minstens 4 keer per week achter een bal aangejaagd, waarbij het eigenlijk niet uitmaakte welke bal, tot ze te kampen kreeg met serieuze blessures. Stick, bal en racket moesten uiteindelijk in de wilgen. Gefrustreerd en verdrietig nam ze het verlies. Ze werd gedwongen te veranderen. Een jarenlange zoektocht volgde om iets te vinden wat haar kon temmen. Een sport waar ze zich in kon verliezen zodat ze haar hoofd leeg kon maken. Want tijdens de training en wedstrijd was er geen tijd om na te denken. Snel handelen was belangrijk. Hoe in het NU kan je zijn. Vanaf dat moment realiseerde ze zich wat al dat sporten haar van kinds af aan had gebracht.
Naarmate je ouder wordt zal je moeten accepteren dat sommige sporten niet meer kunnen. Het heeft niets met doorzettingsvermogen te maken. De wil is er wel, maar het lijf zegt stop. Gedachteloos achter een bal aanrennen helaas das war einmal. Maar niet voor je dertigste.
Ze stort zich op meditatie om de kwetterende parkieten in haar hoofd te dimmen. Een strijd met zichzelf. De stilte an sich geeft rust, maar een sterk lijf krijgen door in lotushouding te zitten lukt natuurlijk niet. Op de yogamat probeert de hockeyster haar lijf te leren kennen. Hoe bizar dat in haar oude vertrouwde sport je doorgaat, hard moet zijn en niet mag piepen. Nu leert ze haar lijf te voelen, niet langer te negeren en elk signaal serieus te nemen. Na zeker 5 jaar schoppen tegen deze tak van sport heeft ze de rust gevonden in Pilates. Eindelijk heeft ze iets ontdekt wat haar spieren laat werken, blessures laten verdwijnen en waar ze eigenlijk ook haar hoofd mee leeg maakt. Ze is inmiddels de veertig gepasseerd.
Nu pas dringt het tot haar door dat vroeger sporten haar manier van mediteren was. Ze kende het woord niet eens. Het spelletje, het willen winnen, het trainen het had een hoger doel. Nooit heeft ze er zo naar gekeken. Sporten als ultieme vorm van mediatie.
Namasté ❤️
by marlien | May 21, 2017 | Blog
*GRATIS* Heb je struggles met je kids over huiswerk?
Vind je het een spannende tijd? Maak je je zorgen of je kind over gaat? Voelt het als een eindsprint?
Schrijf je in voor GRATIS 7-dagen HUISWERKWEETJES.
Klik op deze link en je kan meedoen.
Just do it ?
by marlien | May 21, 2017 | Blog
Boven haar hoofd dartelen twee citroenvlinders om elkaar heen. In de stralen van de zon lichten ze op tegen de azuurblauwe achtergrond. De vijf zit in de klok. Kwetterende vogels zingen hun hoogste lied. De gewoonte om nu een wijntje te drinken, of een biertje en met hoge uitzondering een gin tonic is Kris bekend. Ze beperkt zich tegenwoordig tot één. De grotere hoeveelheden die ze gewend was in het verleden geven haar lijf een signaal dat niet echt positief is. De nawerkingen zijn intenser en grootser. Ze heeft er echt last van. Sinds ze bewuster wordt, ja ze wordt ouder, merkt ze dat het onlosmakelijk verbonden is met haar verhoogde hernieuwde lichaamsbewustzijn. Ze zorgt beter voor zichzelf, sport anders en probeert gezonder te eten.
‘Nooit te oud om…… precies.’
Ze schenkt zichzelf een groot bol glas GT in. Stopt er met liefde een takje rozemarijn en ijs in en verwondert zich over het proces van de grote bubbels. Ze is van mening dat alles wat met liefde bereid is goed is.
Vanochtend heeft ze met alle aandacht haar best gedaan bij de pilatesles om haar spieren te versterken. Het lijkt alsof haar lijf gevoeliger is geworden. De bewuste keuze om te stoppen met alcohol drinken na de kerstviering was een tijd lang een enorm succes. Ze wilde zich niet langer vergiftigen en zich gewoon goed voelen. Toch voelt het soms zo streng. Daarom staat ze zichzelf zo nu en dan toe een GT te drinken. Dat vindt ze echt lekker. Dat is haar criterium, het moet echt lekker zijn.
‘YOLO.’
Toch dient alcohol haar niet langer, door alcohol raakt ze het contact met zichzelf kwijt. Juist dat contact is haar de laatste jaren zo dierbaar geworden. Het eigenwijze pad dat ze van plan is te doorlopen geeft haar een heel gericht doel. Wat haar opvalt is dat bepaalde mensen uit haar leven verdwijnen of ineens terugkomen. Ze resoneren kennelijk even niet meer mee op haar pad en sommigen ineens weer wel.
-Some people are there for a season, some for a reason and some for life-
‘Waar las ze dit nou ooit?’
De ruimte die ontstaat langs deze inspirerende weg geeft zoveel vette nieuwe vriendschappen en inzichten.
‘De cocon, de rups en dan een dartelende vlinder.’
Kris weet donders goed dat ook wij zo transformeren. Ze ervaart het zo, met stuipen welliswaar, maar veranderen doet ze omdat liefde het vraagt ❤️
by marlien | May 12, 2017 | Uncategorized
‘Er is één ding wat jouw ego wil tegengaan.’ Kris roert in haar latte macchiato.
‘Wat dan.’
‘Verandering.’
‘Is dat zo?’
‘Ja. Jouw ego wil dat jij op dezelfde voet doorgaat. Terwijl alles schreeuwt om verandering toch?’
‘Maar hoe dan? En hoe weet je dat?’
Kris en Julia doorspreken het leven op het zonnige terras. Julia baalt van haar huwelijk en van haar te zware werk. Ze luistert graag naar Kris.
‘Ik voelde me de afgelopen twee dagen ook belabberd Juul. Ik had continu het gevoel dat iedereen het beter deed. Zag en hoorde overal gezeur. Je weet ik haat het net als jij als ik me zo klote voel,’ ze strekt haar been.
‘Het enige wat ik dacht, wanneer gaat dit over, en gaat dit überhaupt over?’ Ze haalt het kleine koekje door het schuim en neemt er een hapje van.
Dat in combinatie met random gedachten in haar drukke hoofd resulteerde twee dagen in nul energie. Een enorme onzekerheid stak de kop op. Kris vecht. Ze vecht die dagen tegen alles. Haar negatieve, oordelende en zelfkritische stem is terug. Als een echo uit een diepe put laat hij zich loud en clear horen. Bang wordt ze er soms van.
‘Rot toch op. Dat is het enige wat ik dacht Juul.’
‘s Avonds onder de douche kreeg ze ineens een inzicht. Ze heeft zich twee dagen volledig geïdentificeerd met haar gedachten. Alsof ze haar gedachten is. Haar ego sleurt haar met ferme kracht de diepte in.
‘Je bent niet je gedachten Kris.’ Spreekt ze zichzelf toe.
‘Fuck, ik weet zoveel, heb zoveel gelezen, gemediteerd en geoefend en toch trap ik erin.’
‘Waarom is dat ego of is het mijn reptielenbrein mij te slim af?’
Het ego wil niet dat je verandert, dus zet het alles op alles om ervoor te zorgen dat je jouw oude manier gebruikt. Daarom echoot je ego af en toe. Terwijl je enorm gegroeid bent. Handelt uit liefde en denkt positief. Toch trap je er keihard in. Hoe dan?
De tranen die vloeien helen. In haar dagboek schrijft ze:
‘Hoi ego, wat ben jij sterk. Maar guess what, ik heb je door.’
Typisch gevalletje van vastdenken, dat blijft dus terugkomen. 
