by marlien | Jul 6, 2017 | Blog
Terwijl de hete föhn lucht blaast in de borstels die vier handen vaardig in haar natte haren draaien neemt Kris een slokje van haar groene thee. Deze ochtend keek ze in de spiegel en dacht, hoe dan? Door het vacuüm van het lawaai van de föhns heen hoort ze in de verte twee stemmen kletsen over het aankomende weekend. Met z’n tweeën ontfermen de dames zich over haar donkere bos lange haar. Het haar dat vanochtend niet wilde wat zij wilde en een totaal tegendraads eigen leven leidde. Een roddelblad op schoot en af en toe werpt ze een hoopvolle blik in de spiegel.
‘Wil je geen glaasje champagne?’ Ze kijkt naar het verstandige kopje thee. ‘Lekker, graag.’
Ondertussen zitten er 23 borstels in haar haar en houdt ze met veel spierkracht haar hoofd recht.
‘Zijn dit alle borstels?’ Hoort Kris in haar rechter oor. Er hangen nog vele ondeugende haren los die nodig in de krul moeten worden gezet. Links van haar ontstaat een koelte omdat deze kapster subiet de hele salon uitkamt. Na een minuut of 5 zijn de tiental extra borstels gevonden. Kris voelt langzaam het evenwicht op en in haar hoofd weer terugkomen nu de kapster links een inhaalslag maakt en de resterende haren in turbo tempo in de borstels draait. Vijfendertig haarborstels hangen nu in willekeurige positie op haar hoofd. Haar ondeugende haar in afwachting tot vrijlating.
‘Wat vind je ervan? Wacht ik laat ook even de achterkant zien.’ Het glas champagne aan haar glimlachende lippen.
‘Wow, ik ben echt een ander mens, ik lijk wel een filmster, dank je wel.‘
Niets is zo frustrerend als een bad hairday. Je kent wel dat ene plukje dat in je met zorg gefabriceerde staart toch nog zijn eigen weg vindt. De haarbubbel die steeds op een andere plek opduikt. De krul die na een nacht woelend slapen intens volhardend blijkt te zijn, ook na vier keer borstelen en toverserum. De op elkaar geplette en daardoor vette haren op je achterhoofd omdat je een rugslaper bent. De uitgroei na een verfbeurt. Kortom haar kan heel frustrerend zijn en er zijn momenten dat het je humeur kan beïnvloeden. Heb je stijl haar, dan droom je ervan de ervaring te beleven van een volle bos krullen. Dun haar vraagt om extensions. Donker meets blond en krullen zijn hooked aan de stijltang.
Het genot van tijdelijke perfectie en het continue streven daarnaar geeft een gevoel, een gevoel wat je hebt bij een beeld. Een beeld wat je zelf hebt ontworpen en waar je een waardeoordeel aan hebt gegeven. Hoe zou het zijn als je altijd dat perfecte beeld in jouw spiegel zou zien? Jij omarmt jouw tijdelijke imperfecties of ziet ze gewoon niet omdat je ergens anders naar kijkt. Je kijkt diep in je ogen. Je ziet jezelf. Resultaat: je heb altijd het gevoel een filmster te zijn ❤️ 
by marlien | Jun 29, 2017 | Blog
‘Dus elke ochtend een vraag aan mezelf stellen?’ Juul tuit haar rode lippen terwijl ze haar blanke benen uitstrekt in de ochtendzon.
‘Ja, als je vragen stelt word je steeds nieuwsgieriger.’
‘En dan?’
‘Je gaat nadenken en krijgt steeds meer zin om jezelf te ontrafelen. Vaak denken we dat we onszelf kennen maar dat valt soms best tegen. Want wie ben je nou echt? Omdat dat onderzoek leuk is gaat het steeds beter. Vooral omdat het niet moet.’
‘Ik heb een hekel aan moeten.’
‘Het is zo cool om jezelf te ontdekken.’ Kris glundert.
‘Luister lieverd ik heb een boeiende vraag voor jou: Zou het kind dat je eens was, geïnspireerd zijn geraakt door de volwassene die je nu bent?’
‘Jeeej, uhm, daar wil ik echt even over nadenken.’ Kris wacht en trekt rustig één been onder zich. Ze schuift wat heen en weer tussen de kussens op het houten bankje voor haar winkel.
‘Weet je Juul, wanneer je je kind al jong leert vragen te stellen. Geef je zo’n waardevolle tool mee. Waarom is de lucht blauw? Vroeg Eefje laatst.’
‘Ik zit anders nog even heel erg te kauwen op jouw taaie vraag hoor.’
‘Ik moedig ze thuis echt aan om vragen te stellen als: Hoe kan ik dit doen? Waar gaat die tekst over? Wat heb ik gelezen? Wat moet ik eerst doen? Wil ik dit echt?’
‘Hmmmm dat soort vragen kun jij ook gebruiken in jouw zoektocht naar de ideale man.’ Kris pulkt aan de tulp in het hemelsblauwe vaasje.
‘Juul, hoe weet je dat?’
‘Wat?’
‘Nou laatst heb ik dit serieus uitgeprobeerd, echt, ik heb heel nieuwsgierig die leukerd de hemd van zijn lijf gevraagd.’
‘En?’
‘Het leek wel een verhoor. Ik ben echt een kei in vragen stellen aan mezelf, maar aan een ander.’
‘Misschien moet je echte interesse tonen.’
‘Ben ik zo’n open boek?’ De kuiltjes in haar wangen verraden haar semi nonchalante blik.
‘Ik weet het Juul, ik moet het wel echt willen. Weet je het antwoord op mijn vraag al, ben je er al uit? Ik ben echt nieuwsgierig Juul.’
Vragen stellen is net als luisteren een kunst. Goede vragen waar je je hart mee verbindt zijn goud waard. Maar ook vragen beantwoorden vergt oefening. Laatst heeft Kris getracht op een date goede vragen te stellen. Ze stelde vragen in de sfeer van.
‘Wat is jouw verhaal? En wat is het leukste wat je deze week hebt meegemaakt?’ De open vragen zouden moeten leiden tot een mooie diepgaande eerste date. Ze betrapte zichzelf er echter op dat haar vragen naarmate de avond vorderde op raakten. Ze verloor stiekem een beetje haar interesse in de man. Ze bleef proberen: ‘Waar word je echt blij van? Wat zijn voor jou echt belangrijke en bepalende gebeurtenissen geweest? Welk boek heeft jou het meest geraakt? Wat wilde je vroeger worden?’ Wat ze hoopte ontstond niet, waarom? Omdat de vragen voornamelijk uit haar hoofd kwamen.
Vragen stellen aan zichzelf gaat haar vele malen beter af. Kennelijk verliest ze niet zo snel de interesse in zichzelf. Ze is nieuwsgierig hoe ze omgaat met diverse situaties. Haar favoriete vraag is: ‘Wat zou liefde doen?’
Toen ze laatst na een stressvolle dag in bed lag en haar nek pijn deed, vroeg ze: ‘Kan mijn nek ontspannen?’ Wonderlijk was het antwoord dat ze kreeg. Een alles wetende brein nam het in die stilte over. Of was het in het duister haar hart dat sprak?
‘Ik denk dat mijn kleine ik best trots zou zijn op mij Kris. Nee, ik weet zeker dat ze geïnspireerd zou zijn door mij, hoe ik nu leef.’ Juul heeft een wit gehaakt kussen op haar schoot getrokken.
‘Hoe weet je dat zo zeker?’
‘Ik vroeg het net.’❤️
by marlien | Jun 21, 2017 | Blog
‘Wat bezielt hem? De lul, hij negeert gewoon mijn bericht. Zo asociaal. Ik word daar echt gek van.’ ‘Wat had je gestuurd dan?’ ‘Daar gaat het niet om. Het gaat om het feit dat je de beleefdheid kennelijk niet kunt opbrengen om normaal een antwoord te geven op een vraag.’ Briest de altijd positieve en relaxte Kris. ‘Ja, kennelijk geen interesse of geen tijd.’ Serieus kijkt Julia haar vriendin aan. Ze is deze boosheid niet van haar gewend. ‘Dat snap ik ook maar dan kan iemand dat toch gewoon zeggen. Ik probeer een opening te zoeken voor een gesprek.’ ‘Onvolwassen gedrag.’ ‘Van wie?’ ‘Waarom zou je een gesprek willen met iemand die zo onvolwassen is? Dat wist je toch voordat je dat bericht stuurde. Hij heeft gewoon een probleem. Stop met probleemgevallen op te zoeken Kris. Richt je op “gezonde” mensen.’ ‘Jeeeej, wat heb jij gelijk. Dat ik dat niet zag. Argggg waarom zoek ik dat op?’ ‘Omdat je ze wil helpen.’ ‘Ik kan ze niet helpen hoor. Heb die intentie totaal niet.’ ‘Nee, maar kennelijk trekken die slappe kerels je aan. Jij hebt toch ergens een behoefte om ze te redden. Stop ermee.’
‘Het doet gewoon pijn als iemand niet reageert.’ Ineens verschijnt daar een traan. ‘Ja maar jij zoekt het op, je wil kennelijk die pijn voelen.’ Ze kijkt Kris liefdevol aan. ‘Je kan er nu wel mooi mee afrekenen. Voel het maar even goed. Hoe beter je het nu voelt en er tranen om huilt, hoe minder je het nog zal opzoeken.’ Vrij en open laat Kris haar tranen gaan. ‘Het voelt als een afgesloten hoofdstuk, dat steeds even open wordt gelegd op de verkeerde bladzijde. Ik moet steeds even terugkijken hoe het was.’
Ze veegt de laatste traan met de rug van haar hand onder haar kin weg. ‘Het brengt mij nu niet meer uit mijn evenwicht. Dat gebeurde vroeger nog wel eens.’ Spreekt ze zacht. ‘Kennelijk moet ik het steeds oprakelen om er echt vanaf te komen. Ik leer er langzaam van.’ ‘Lekker laten gaan lieverd. Voel even de pijn, en hoppa let it go.’ Lachend geeft ze met natte wangen Julia een hug. Hart op hart. ‘Yeah right, I feel free now.’ ‘Wat ben je een lieve vriendin.’ Boos zijn brengt je soms zoveel verder. Bijzonder om te zien dat echt alles een reden heeft en dus zinvol is. Homework of the heart.
Dankjewel❤️
by marlien | May 29, 2017 | Blog
Stralend weer, stralende koppies.
‘Morgen sportdag, yes!’ Berend is blij dat hij de wei in mag.
‘Lekker joh mam, ff niet in de klas zitten. Zou wel vaker mogen van mij.’ Kris is een beetje jaloers.
Thuis merkt Kris direct wanneer Berend geen gymles of voetbaltraining heeft gehad. Berend stuitert dan letterlijk door het huis. Heeft gewoon energie over en kan ‘het’ niet kwijt. Zijn hoofd wil van alles, zijn lichaam ook. Typisch gevalletje van wat nu? Kris realiseert zich op dat moment zo goed hoe belangrijk sport is.
Laatst had hij een korte blessure. Het huis was te klein.
Wat moet je, als je gewend bent aan deze vorm van ontladen, en sporten ineens niet meer lukt. Kris kan hier over meepraten. Van jongs af aan heeft ze minstens 4 keer per week achter een bal aangejaagd, waarbij het eigenlijk niet uitmaakte welke bal, tot ze te kampen kreeg met serieuze blessures. Stick, bal en racket moesten uiteindelijk in de wilgen. Gefrustreerd en verdrietig nam ze het verlies. Ze werd gedwongen te veranderen. Een jarenlange zoektocht volgde om iets te vinden wat haar kon temmen. Een sport waar ze zich in kon verliezen zodat ze haar hoofd leeg kon maken. Want tijdens de training en wedstrijd was er geen tijd om na te denken. Snel handelen was belangrijk. Hoe in het NU kan je zijn. Vanaf dat moment realiseerde ze zich wat al dat sporten haar van kinds af aan had gebracht.
Naarmate je ouder wordt zal je moeten accepteren dat sommige sporten niet meer kunnen. Het heeft niets met doorzettingsvermogen te maken. De wil is er wel, maar het lijf zegt stop. Gedachteloos achter een bal aanrennen helaas das war einmal. Maar niet voor je dertigste.
Ze stort zich op meditatie om de kwetterende parkieten in haar hoofd te dimmen. Een strijd met zichzelf. De stilte an sich geeft rust, maar een sterk lijf krijgen door in lotushouding te zitten lukt natuurlijk niet. Op de yogamat probeert de hockeyster haar lijf te leren kennen. Hoe bizar dat in haar oude vertrouwde sport je doorgaat, hard moet zijn en niet mag piepen. Nu leert ze haar lijf te voelen, niet langer te negeren en elk signaal serieus te nemen. Na zeker 5 jaar schoppen tegen deze tak van sport heeft ze de rust gevonden in Pilates. Eindelijk heeft ze iets ontdekt wat haar spieren laat werken, blessures laten verdwijnen en waar ze eigenlijk ook haar hoofd mee leeg maakt. Ze is inmiddels de veertig gepasseerd.
Nu pas dringt het tot haar door dat vroeger sporten haar manier van mediteren was. Ze kende het woord niet eens. Het spelletje, het willen winnen, het trainen het had een hoger doel. Nooit heeft ze er zo naar gekeken. Sporten als ultieme vorm van mediatie.
Namasté ❤️
by marlien | May 21, 2017 | Blog
*GRATIS* Heb je struggles met je kids over huiswerk?
Vind je het een spannende tijd? Maak je je zorgen of je kind over gaat? Voelt het als een eindsprint?
Schrijf je in voor GRATIS 7-dagen HUISWERKWEETJES.
Klik op deze link en je kan meedoen.
Just do it ?
by marlien | May 21, 2017 | Blog
Boven haar hoofd dartelen twee citroenvlinders om elkaar heen. In de stralen van de zon lichten ze op tegen de azuurblauwe achtergrond. De vijf zit in de klok. Kwetterende vogels zingen hun hoogste lied. De gewoonte om nu een wijntje te drinken, of een biertje en met hoge uitzondering een gin tonic is Kris bekend. Ze beperkt zich tegenwoordig tot één. De grotere hoeveelheden die ze gewend was in het verleden geven haar lijf een signaal dat niet echt positief is. De nawerkingen zijn intenser en grootser. Ze heeft er echt last van. Sinds ze bewuster wordt, ja ze wordt ouder, merkt ze dat het onlosmakelijk verbonden is met haar verhoogde hernieuwde lichaamsbewustzijn. Ze zorgt beter voor zichzelf, sport anders en probeert gezonder te eten.
‘Nooit te oud om…… precies.’
Ze schenkt zichzelf een groot bol glas GT in. Stopt er met liefde een takje rozemarijn en ijs in en verwondert zich over het proces van de grote bubbels. Ze is van mening dat alles wat met liefde bereid is goed is.
Vanochtend heeft ze met alle aandacht haar best gedaan bij de pilatesles om haar spieren te versterken. Het lijkt alsof haar lijf gevoeliger is geworden. De bewuste keuze om te stoppen met alcohol drinken na de kerstviering was een tijd lang een enorm succes. Ze wilde zich niet langer vergiftigen en zich gewoon goed voelen. Toch voelt het soms zo streng. Daarom staat ze zichzelf zo nu en dan toe een GT te drinken. Dat vindt ze echt lekker. Dat is haar criterium, het moet echt lekker zijn.
‘YOLO.’
Toch dient alcohol haar niet langer, door alcohol raakt ze het contact met zichzelf kwijt. Juist dat contact is haar de laatste jaren zo dierbaar geworden. Het eigenwijze pad dat ze van plan is te doorlopen geeft haar een heel gericht doel. Wat haar opvalt is dat bepaalde mensen uit haar leven verdwijnen of ineens terugkomen. Ze resoneren kennelijk even niet meer mee op haar pad en sommigen ineens weer wel.
-Some people are there for a season, some for a reason and some for life-
‘Waar las ze dit nou ooit?’
De ruimte die ontstaat langs deze inspirerende weg geeft zoveel vette nieuwe vriendschappen en inzichten.
‘De cocon, de rups en dan een dartelende vlinder.’
Kris weet donders goed dat ook wij zo transformeren. Ze ervaart het zo, met stuipen welliswaar, maar veranderen doet ze omdat liefde het vraagt ❤️
