‘Er is één ding wat jouw ego wil tegengaan.’ Kris roert in haar latte macchiato.

‘Wat dan.’

‘Verandering.’

‘Is dat zo?’

‘Ja. Jouw ego wil dat jij op dezelfde voet doorgaat. Terwijl alles schreeuwt om verandering toch?’

‘Maar hoe dan? En hoe weet je dat?’

Kris en Julia doorspreken het leven op het zonnige terras. Julia baalt van haar huwelijk en van haar te zware werk. Ze luistert graag naar Kris.

‘Ik voelde me de afgelopen twee dagen ook belabberd Juul. Ik had continu het gevoel dat iedereen het beter deed. Zag en hoorde overal gezeur. Je weet ik haat het net als jij als ik me zo klote voel,’ ze strekt haar been.

‘Het enige wat ik dacht, wanneer gaat dit over, en gaat dit überhaupt over?’ Ze haalt het kleine koekje door het schuim en neemt er een hapje van.

Dat in combinatie met random gedachten in haar drukke hoofd resulteerde twee dagen in nul energie. Een enorme onzekerheid stak de kop op. Kris vecht. Ze vecht die dagen tegen alles. Haar negatieve, oordelende en zelfkritische stem is terug. Als een echo uit een diepe put laat hij zich loud en clear horen. Bang wordt ze er soms van.
‘Rot toch op. Dat is het enige wat ik dacht Juul.’

‘s Avonds onder de douche kreeg ze ineens een inzicht. Ze heeft zich twee dagen volledig geïdentificeerd met haar gedachten. Alsof ze haar gedachten is. Haar ego sleurt haar met ferme kracht de diepte in.

‘Je bent niet je gedachten Kris.’ Spreekt ze zichzelf toe.

‘Fuck, ik weet zoveel, heb zoveel gelezen, gemediteerd en geoefend en toch trap ik erin.’

‘Waarom is dat ego of is het mijn reptielenbrein mij te slim af?’

Het ego wil niet dat je verandert, dus zet het alles op alles om ervoor te zorgen dat je jouw oude manier gebruikt. Daarom echoot je ego af en toe. Terwijl je enorm gegroeid bent. Handelt uit liefde en denkt positief. Toch trap je er keihard in. Hoe dan?

De tranen die vloeien helen. In haar dagboek schrijft ze:
‘Hoi ego, wat ben jij sterk. Maar guess what, ik heb je door.’

Typisch gevalletje van vastdenken, dat blijft dus terugkomen.