Ja, gezellig ik ga mee.’ In een paar seconden tijd kan haar plan veranderen. Met een glimlach van oor tot oor drukt ze het telefoongesprek weg.
‘Mam, ik ga zo even weg.’ Haar plan was vandaag een dagje bank. Ze zat dan ook rustig onderuitgezakt op de bank Netflix te kijken. Af en toe trok ze een gekke bek naar haar telefoon totdat deze afging. Ze schrok een beetje want het continu elkaar toelachen of anders via het beeldscherm is normaler dan bellen. Dagelijks vliegen haar twee duimen over het scherm om niet één maar wel vijfendertig ‘besties’ tegelijkertijd op de hoogte te houden van haar staat van zijn. Het is bijna een fulltime baan wil je alles bijhouden. Snapchat heeft nu een nieuwe feature waarop je kunt zien waar je vrienden zich exact bevinden. Op Facebook, Kris haar Snapchat, kwamen zorgelijke berichten van ouders voorbij.
‘Leuk, wat ga je doen? Chill tijd is voorbij begrijp ik? Niet moe meer? Scherm jij eigenlijk goed je profiel af?’ ‘Wat bedoel je?’
‘Op Snapchat kan iedereen toch zien waar je bent?’
‘Dat is juist lachen, en mam, ik weet wel wie ik toelaat hoor.’ Kris kan zich soms zorgen maken over haar kinderen, dat ze niet doen wat ze echt zelf willen. De peerpressure op socialmedia is groot. Kris kent het niet van vroeger, en dat onbekende zorgt soms voor vragen. Ze hoopt dat ze ze zo sterk heeft opgevoed dat ze altijd hun eigen keuze maken. Dat als iets niet goed voelt, ze het niet doen. Belangrijk is wel dat ze aangesloten blijven op hun gevoel. Of continu op een scherm zitten daar bij helpt? Als ze hun onderbuik maar vertrouwen en weten: Wat wil ik nou echt?
Wanneer Kris bij haar kids weinig initiatief en hanggedrag constateert dan kan het in haar ogen twee dingen betekenen. Of zij is te veel bezig en moet ook hangen of zij moet juist iets gaan doen. Zij moet het “wat wil ik nou echt” voorleven. Ook zij moet goed blijven voelen vanuit haar onderbuik en dat vertalen naar daden. Doelloos zijn doordat je niet handelt naar je gevoel maar naar je hoofd ontneemt kracht.
Wanneer Kris van binnen voelt, ik wil gezond eten geeft dat een richting aan haar leven. Ze hoeft alleen maar ja te zeggen tegen dat wat goed voelt. Het geeft duidelijkheid en keuzes zijn makkelijker gemaakt. Dit wil ik! Zo deed ze het ook met roken, het paste haar niet meer. Dat de wil iets minder sterk wordt wanneer er alcohol aan te pas komt resulteerde in ik wil maar één glas alcohol want dan blijf ik voelen. Het gaat hier niet om controle maar om je eigen vrije wil. Nou hopen dat haar kinderen ook iets willen, dat ze dat goed voelen, dat ze daar steeds ja tegen zeggen, dat niets ze tegenhoudt hun droom te leven en dat ze daar heel duidelijk en helder in zijn ?
