‘Wat bezielt hem? De lul, hij negeert gewoon mijn bericht. Zo asociaal. Ik word daar echt gek van.’ ‘Wat had je gestuurd dan?’ ‘Daar gaat het niet om. Het gaat om het feit dat je de beleefdheid kennelijk niet kunt opbrengen om normaal een antwoord te geven op een vraag.’ Briest de altijd positieve en relaxte Kris. ‘Ja, kennelijk geen interesse of geen tijd.’ Serieus kijkt Julia haar vriendin aan. Ze is deze boosheid niet van haar gewend. ‘Dat snap ik ook maar dan kan iemand dat toch gewoon zeggen. Ik probeer een opening te zoeken voor een gesprek.’ ‘Onvolwassen gedrag.’ ‘Van wie?’ ‘Waarom zou je een gesprek willen met iemand die zo onvolwassen is? Dat wist je toch voordat je dat bericht stuurde. Hij heeft gewoon een probleem. Stop met probleemgevallen op te zoeken Kris. Richt je op “gezonde” mensen.’ ‘Jeeeej, wat heb jij gelijk. Dat ik dat niet zag. Argggg waarom zoek ik dat op?’ ‘Omdat je ze wil helpen.’ ‘Ik kan ze niet helpen hoor. Heb die intentie totaal niet.’ ‘Nee, maar kennelijk trekken die slappe kerels je aan. Jij hebt toch ergens een behoefte om ze te redden. Stop ermee.’

‘Het doet gewoon pijn als iemand niet reageert.’ Ineens verschijnt daar een traan. ‘Ja maar jij zoekt het op, je wil kennelijk die pijn voelen.’ Ze kijkt Kris liefdevol aan. ‘Je kan er nu wel mooi mee afrekenen. Voel het maar even goed. Hoe beter je het nu voelt en er tranen om huilt, hoe minder je het nog zal opzoeken.’ Vrij en open laat Kris haar tranen gaan. ‘Het voelt als een afgesloten hoofdstuk, dat steeds even open wordt gelegd op de verkeerde bladzijde. Ik moet steeds even terugkijken hoe het was.’

Ze veegt de laatste traan met de rug van haar hand onder haar kin weg. ‘Het brengt mij nu niet meer uit mijn evenwicht. Dat gebeurde vroeger nog wel eens.’ Spreekt ze zacht. ‘Kennelijk moet ik het steeds oprakelen om er echt vanaf te komen. Ik leer er langzaam van.’ ‘Lekker laten gaan lieverd. Voel even de pijn, en hoppa let it go.’ Lachend geeft ze met natte wangen Julia een hug. Hart op hart. ‘Yeah right, I feel free now.’ ‘Wat ben je een lieve vriendin.’ Boos zijn brengt je soms zoveel verder. Bijzonder om te zien dat echt alles een reden heeft en dus zinvol is. Homework of the heart.

Dankjewel❤️