Kleurrijk kind

De deur van de winkel staat wijd open. Het licht buiten heeft een zachte oranje gloed, de oktoberzon schijnt volop.
‘Wat vind jij nou van de trend om te mediteren? Ik lees en zie het overal. Je wordt echt doodgegooid met gratis cursussen leren mediteren op Facebook, sessies op de sportschool en in elke magazine staat wel een artikel.’ Juul zit in haar zwarte glanzende hardloopbroek met witte strepen op de toonbank bij Kris. Haar lippen rood gestift.

‘Ik weet eigenlijk niet echt wat mediteren is? Zou het ook iets voor mij zijn?’

‘Volgens mij is het goed voor iedereen Juul. Mediteren is voor mij een moment van even naar binnen keren, even stil zijn en ontspannen.’

‘Ik heb net een uur gerend. Volledig in mezelf, weliswaar met muziek op. Is hardlopen ook mediteren dan?’

‘Ieder heeft zijn eigen vorm. Je hoeft volgens mij echt niet in kleermakerszit met rechte rug te zitten om de stilte te ervaren.’ Kris schenkt een kopje verse gemberthee in voor Juul.

‘Kijk naar kinderen. Eefje vond vroeger altijd haar duim. Ik ben er achteraf van overtuigd dat zij zich op die manier afsloot van prikkels en stilte zocht.’

‘Je zegt nu dat duimen van kinderen een vorm van meditatie is?’

‘Ja, eigenlijk wel. Ik baal als een stekker dat ik dat nu pas inzie. Wat een heks was ik. Omdat het slecht voor haar tanden was en omdat het suf stond leerde ik het haar af. Ik nam haar eigenlijk haar zen moment af.’ Kris staart voor zich uit.

‘Shit, we doen het nooit goed hè?’, zegt Juul.
Dromerig mijmert Kris.

‘Wat een spiritueel talent had ze toen eigenlijk al.’

‘Ik dacht trouwens altijd dat kinderen die duimen liefde tekort hadden. De mijne duimden ook, en Jet stopte twee vingers in haar mond.’

‘Liefde tekort?’

‘Ja, dat heb ik wel eens ergens gelezen.’

‘Ik vraag me dan af welke liefde ze bedoelen? Zelfliefde? Spirituele liefde? Het kan in ieder geval geen gebrek aan moederliefde zijn Juul.’ Julia hupt van de toonbank af en duikt voorover om haar benen één voor één te stretchen.

‘Bizar toch dat zo’n jong kleurrijk kind al zo’n spiritueel wezen is en dit in kleine stapjes afleert in het leven.’ Kris neemt een slokje van haar thee.

‘Totdat ze op een punt komen, meestal tussen de dertig en de veertig en ze weer willen voelen dat ze al één zijn. Iets wat ze dus allang wisten maar hadden weggestopt.’

Julia staat weer rechtop.

‘Wat is spiritueel voor jou Kris?’

‘Spiritueel is voor mij de pure liefde diep in jezelf en de verbondenheid daarmee. Die duim van Eefje gaf haar liefde, ze gaf met die duim liefde aan zichzelf. Eefje hoorde zichzelf en voelde of wist gewoon intuïtief wat ze nodig had wanneer het even druk was geweest, het spannend was of wanneer ze moe was. Die duim was haar meditatie.’

‘Dus mediteren is liefde?’

‘Nu je het zegt. Ja, mediteren is liefde aan jezelf geven. Omdat je in de stilte van meditatie weer contact maakt met je spiritualiteit.’

‘Misschien moeten we allemaal weer als een kind gaan duimen. Kleur geven aan het leven. Zo simpel is het.’ Kris geeft Julia een hug.
‘Love your color honey.’

💛

Pin It on Pinterest