Al een

Al een

‘Iedereen is eigenlijk een beetje alleen’, zegt Eefje. ‘Maar niemand zegt dat.’ Kris kijkt haar verbaasd aan.

‘Waarom denk je dat?’

‘Omdat ik denk dat mensen bang zijn om alleen te zijn. Ik ben toch ook liever samen dan alleen. Alleen is zo stil.’

‘Vind je mij ook alleen?’ Vraagt Kris.

‘Soms wel.’ Eefje kijkt haar moeder vanuit haar ooghoeken aan. ‘Vind je het moeilijk om alleen te zijn mam?’

‘Soms Eef, wanneer iemand vindt dat ik het anders moet doen en zich met me bemoeit. Dan voelt het even dat ik zo anders ben. Dat voelt alleen.’ Eefje knikt.

‘Mam, ik heb dat ook. Soms zeggen kinderen ook zoiets tegen mij. Dat ik een nerd ben omdat ik zo goed kan leren. Ze vinden mijn school vaak suf. Dan voel ik me ook alleen en misschien ook een beetje bang.’

‘Snap ik schat, weet je dat het niet uitmaakt dat je dan een beetje bang bent. Wat wel belangrijk is, is dat je niet bang bent voor jezelf.’ Eefje lacht.

‘Nooit mam. I am amazing.’

‘Het is zo belangrijk dat je jezelf serieus neemt en op jezelf reageert. Laat de ander de ander zijn. Wanneer iemand je voor schut zet, doe het niet terug. Check bij jezelf waarom het je pijn doet of waarom je de drang voelt om het terug te doen. Waar doet het pijn? Jij alleen weet het antwoord op de vraag. Niet die ander.’ Kris pakt een papier en tekent een bloem.

‘Deze bloem is ontstaan uit een zaadje. Dat zaadje heeft water nodig om te groeien. En zon.’ Ze tekent een gezichtje in de zon.

‘Jij bent de bloem die ontstaan is uit het zaadje. Dat zaadje zit in jou. De mensen om je heen zijn als het water en de zon. Ze kunnen je helpen groeien, maar alleen jouw zaadje, dus jij, weet wat je in je hebt. Jij alleen kan dat blootgeven.’

‘Wanneer ik alleen ben, denk ik vaak aan wat anderen hebben gezegd. Zeg je nou dat het niet binnen hoeft te komen als ik goed naar mijn zaadje luister?’

‘Precies, door de ander leer je over jezelf. Je leert naar je zaadje te luisteren door te vragen wat het met jou doet. Voel je verdriet, word je boos of moet je erom lachen. De ander leert weer van jou.’ Ze legt de pen weg, schuift naar Eefje toe en pakt haar even vast. Het houten bankje waarop ze zitten kent zoveel intieme gesprekken.

‘Eigenlijk ben je als je alleen bent al een, snap je? Alles zit in jou. Happy you’, haar ogen fonkelen.

‘Alleen zijn is niet iets om bang voor te zijn. Het zou betekenen dat je bang bent voor jezelf. Bang voor jouw zaadje, jouw stuwende kracht. Jouw eigen zon, die weer zo belangrijk is voor de ander.’ Kris houdt even haar mond. De stilte is zo’n stilte die er even mag zijn. Aangenaam. Niet awkward.

‘Dus als je samen bent, ben je ook alleen. En als je alleen bent ben je altijd samen.’ Triomfantelijk kijkt Eefje haar moeder aan.

‘Ik had je Sophie moeten noemen, mijn kleine filosofe.’

‘Huh?’

‘Dat is een meisje uit een boek dat ik prachtig vond: “de wereld van Sophie”.’

‘Ik ben eigenlijk heel blij met mijn zaadje’, grinnikt Eefje.

‘Het zaadje komt van jou en papa, dus is altijd samen. No more fears mam. Zou iedereen dit weten?’ 

💛

Pak maar mijn hand

Pak maar mijn hand

Een onrustige krachtige storm raast over ons land. Langs alle wegen ziet Kris, zo vroeg in de donkere ochtend, stoere kinderen hard trappend zich een weg banen naar school. Enorme rugzakken nemen bezit van de ruggen van brugklassers. Sommige rugzakken zijn zo groot dat Kris niet eens ziet wie de fiets voortbeweegt. Mazzelaars hebben wind mee, maar de meesten, je snapt het al, wind tegen. Overal liggen afgebroken takken. Er vliegt een verdwaalde boodschappen tas tegen haar voorruit. Op haar telefoon krijgt ze een waarschuwing van de gemeente om de prullenbak van straat te halen, deze zou zich wellicht door de wind laten meevoeren naar een nog onbekende locatie.

Ze sluit haar voordeur en sleept de grote boodschappentassen naar haar keuken. Haar verwarde haar slingert ze in een handige beweging in een knot. Ze steekt een wierookstokje aan en vult haar ijskast. Voorzichtig zet ze een raam open, heerlijk vindt ze die frisse lucht in huis. Over een kleine 10 minuten gaan de deuren van haar winkel open. Ze moet zich haasten. Fiets of auto?

‘Goedemorgen mevrouw.’ Een schichtige blik valt haar kant op.

‘Kan ik iets voor u betekenen?’ De donkere oogopslag van de prachtige vrouw raakt Kris. In een handomdraai maakt Kris een groene shake terwijl de dame verdwaald door haar winkel wandelt.

‘Mag ik u deze aanbieden.’ Met een voorzichtige glimlach neemt ze de shake aan.

Er heerst rust en stilte. De spotify lijst heeft een passend nummer uitgekozen. Pak maar mijn hand, stel niet te veel vragen, je kunt niet als enige de wereld dragen, klinkt met gepast volume uit de boxen.

‘Dank je wel.’ In haar ogen biggelt een volle traan.

Ja, Kris pakt heel bewust vaak iemands hand. Ze tilt je op, geeft je aandacht, liefde en rust. Wanneer iemand donker ervaart laat zij het licht schijnen. Soms lukt het Kris, hoe menselijk is dat, even niet, dan is het pikzwart. Wie pakt haar hand in tijden van haar donkerte? Ze weet dat er velen zijn die liefde geven. Vol vertrouwen houdt ze in zo’n lastige situatie haar ogen open. Vandaag realiseert ze zich dat de storm een neutraliserende functie heeft. De storm woedt ook in de hoofden van mensen. Ze weet dat de storm weer zal gaan liggen en dat het licht wordt. Met dat kleine gebaar, die groene shake, kwam er licht in de ogen van de onbekende dame. Van wie pak jij vandaag de hand?

💛

Vandaag een tomaatje, morgen een chocolaatje

Vandaag een tomaatje, morgen een chocolaatje

Vandaag een tomaatje, morgen een chocolaatje

‘Smeer je je goed in?’

‘Hoezo, ik verbrand nooit.’

‘Nou, uhm moet ik je serieus uitleggen over de ozonlaag en uv straling, of ga je smeren?’

‘Tsjezus, jij bent zo bezorgd altijd.’ Een diepe zucht en rollende ogen.

‘Ik wil bruin worden, geen wit spook blijven die zich als een neuroot met factor 50 insmeert.’

‘Je hebt maar één lijf.’

‘Ik weet het mam. Heb je olie?’

Zo rond een jaar of 13 krijgen ze echt een eigen mening. Kris moedigt het zelfstandig denken enorm aan. Maar in de zomervakantie wordt ze zich ernstig bewust van irreële puberlogica. Ieder gaat in deze periode zijn eigen gang. Veel chillen, sporten, logeren, bankhangen en zwemmen. Pubers zouden geen pubers zijn als ze niet zo af en toe iets vergeten. Kris functioneert tijdelijk als externe harde schijf. Reacties naar aanleiding van haar interventies luiden als:

‘Maak je toch niet zoveel zorgen.’

‘Jij bent alleen maar bang.’

‘Oké, ik fiets vanaf nu altijd samen.’

‘Ja, ik zorg dat ik voldoende slaap.’

‘Ik eet gezond!’

Oh, ze herkent de zeurende stem van haar ouders. Zo wil ze niet zijn, maar is ze toch. Nu zoveel jaar later snapt ze het eindelijk. Je bent als mens 40 jaar bezig om alles van jezelf te vragen, omdat je lijf knetter sterk is. Sporten tot het uiterste dit combineren met uitgaan, slecht voedsel en vooral overal tegen in gaan. Jij kan de hele wereld aan, sterker nog, de wereld dat ben jij! De tweede 40 jaar van je leven ga je voor dat lijf, het voertuig van je ziel en geest, zorgen. Je fysiek heeft iets anders nodig en ook mentaal mag er een knopje om. Zorgen op een liefdevolle manier voor je eigen lijf en je projecteert dit op je kinderen. Zij zijn daar niet mee bezig. Hoewel tegenwoordig steeds meer jongeren bewust worden van hun lijf overheerst het gevoel onsterfelijk te zijn. Prachtig toch!

‘Vandaag een tomaatje, morgen een chocolaatje.’ Lacht Eefje terwijl ze haar handdoek vol in de zon legt. Kris zucht.

‘Gratis massage vandaag.’ Met een groots gebaar pakt ze de zorgvuldig uitgekozen zonnebrandolie met factor 50. Ze druppelt de olie in haar handen en smeert Eefje liefdevol in.

With love. 

 

💛

Schooljaar 2017/18

Schooljaar 2017/18

Schooljaar 2017/18

Lieve ouders,
Heb jij zin in een ontspannen schooljaar?
Neem dan de tijd om 8 minuten naar mijn video te kijken? Ben je nieuwsgierig?
Hoe steek jij dit schooljaar in? Welke boodschap wil jij je kinderen geven?

Op 2 oktober start de online training Homework Of The Heart

Klik hier voor informatie.

💛

Back 2 school

Back 2 school

‘Morgen weer naar school. Zin in?’ Kris probeert een gesprek met haar kids te voeren. Beide staren ze naar hun telefoon.

‘Mwah, prima.’ Bromt een donkere stem vanuit zeker 10 cm meer Berend.

‘Hebben jullie een goed rooster?’

‘Nou mijn klas is matig maar mijn mentor is oké, die is best lief. Gelukkig heb ik een paar keer eerste uur vrij.’ Eefje vindt haar bed heel fijn.

‘Mam.’

‘Ja, Beer.’

‘Ga jij dit jaar niet steeds in mijn Magister kijken pleazzzz.’ Kris voelt zich betrapt. Haar wangen worden een beetje rood.

‘Ik doe het zelf dit jaar, vertrouw me maar.’

‘Ja tuurlijk, ik weet dat jij het kan hoor,’ stottert Kris. Beer kijkt haar met grote ogen aan.

‘Haal je de Magister app dan van je telefoon?’

Kris is zoals veel moeders gewoon nieuwsgierig. Ze wil graag weten hoe haar kinderen het doen. Gek genoeg vertaalt Berend haar interesse in wantrouwen en bemoeizucht.                                                                                                                                   

‘Beer, jij zegt nooit wat. Oké, we maken een deal. Jij vertelt mij meer en ik haal de app weg. Oké?’

Zij laat haar kinderen dingen zelf oplossen omdat ze weet dat fouten maken de basis is om te leren. Kris heeft ook nooit een uittreksel of werkstuk voor haar kids gemaakt. Een keer had Beer zijn spreekbeurt niet af, dat heeft hij geweten. Stotterend stond hij voor de klas. Dat doet hij nooit meer. Nee, Kris laat ze niet spartelen. Ze geeft ze ruimte om het verkeerd te doen. Ze is betrokken en wil het beste voor haar kinderen. De app was handig, maar controle is niet goed. Ze weet het.

Haar voornemen voor dit schooljaar is meer vragen stellen. Open vragen stellen aan haar kinderen. Wat heb je geleerd vandaag in plaats van was het leuk op school?  Wat was het leukste vandaag op school? Welke vakken zijn nou een beetje interessant? Waar ben je goed in? Waar zou je hulp willen hebben? Wat wil je leren? Welk doel heb je dit jaar, deze week, vandaag?

Of ze echt antwoord krijgt is nog de vraag. De achterliggende gedachte is dat ze haar kinderen wil laten voelen dat ze in ze gelooft en dat ze ze volledig vertrouwt.  Niet omdat het moet, maar omdat het zo is.

💛

Summerbody & check your message

Summerbody & check your message

‘Oh, ik plaats een maagballon, ik kan me niet meer op het strand vertonen.’

Met grote ogen kijkt Eefje haar moeder aan. ‘Mam, je bent prachtig.’ ‘Vandaag zie ik dat even niet Eef, sorry. Heb ik dikke billen in deze broek?’ Zelfs Kris heeft haar onzekere dagen. Bij gebrek aan een man om tegen te klagen en bevestiging aan te vragen, zijn haar kids slachtoffer van haar tijdelijke negatieve zelfbeeld. Kris wordt door de social media besmet met killerbody en bikinistress. Steeds meer 40ers en zelfs 50ers lopen rond in een afgetraind lijf. Een sixpack en dagelijkse workout is naast shakes de norm. Op zo’n dag ontstaat door prikkels van buitenaf het plan om door te slaan. Vanaf morgen gaat ze 5 keer per week naar de sportschool en leven op smoothies en eiwitshakes. Dat ze dat precies 3 weken volhoudt omdat ze het niet kan inplannen en stiekem een gebrek aan echte motivatie heeft weet haar hart al lang. ‘Hallo, wake up. Je bent moeder en hebt een goed lopende zaak waar je met ziel en zaligheid in werkt.’ roept ze na drie weken tegen zichzelf in de spiegel. ‘Waarom denk je dat het zo goed loopt?’ Je kinderen hebben recht op een heel gezond zelfbeeld. Sporten is top, maar zorg in godsnaam dat je het doet omdat je het leuk vindt. Geen obsessief getrain, maar straal blijheid uit. Laat aan je kinderen zien dat jij goed voor jezelf zorgt. Eet gezond maar ga in godsnaam niet op dieet. Geef een goed voorbeeld, maak goede keuzes omdat je van je lijf houdt. Word zelf bewust van fotoshop en filters en herinner je kinderen daaraan. Jouw innerlijk is het allerbelangrijkste van jou. Hoe sterk sta je in je schoenen, blijf je eigen keuzes maken en verzorg jezelf. Leer goed luisteren naar wat je voelt en wil. Vraag jezelf wat jij écht wil en ga er voor. Is jouw wens ontstaan vanuit je hart of is het een bedenksel in je hoofd dat besmet is met externe prikkels en must do’s. Kortom is het de buitenkant of de binnenkant die regeert? Inside out is sterk en helpt je tegenslagen overwinnen. Inside out is de drive die je voelt waardoor je unstoppable bent. Een brandend innerlijk vuur zorgt ervoor dat je ziel een sprongetje maakt. Wanneer jij jouw hartsverlangen leeft geef je je kinderen een werelds kado

💛

Pin It on Pinterest