Windpaarden

Windpaarden

Achterin de winkel is een kleine doorgang naar een binnenplaats. Kris kras hangen daar Tibetaanse gebedsvlaggetjes wapperend in de wind. Het blauwe vlaggetje vertegenwoordigt de ruimte. Wit staat voor de wind, rood voor vuur, groen voor water en geel voor aarde. Wanneer deze vijf elementen in harmonie en balans zijn zal dat duiden op een goede gezondheid. Wat is nou belangrijker dan je goed voelen? Kris staat even stil bij de afbeelding van het paard dat symbool staat voor de vitale energie en voorspoed van de mens. Door de vlaggen hoog in de wind te hangen worden haar wensen door het ‘windpaard’ het universum in gestuurd. Kris geniet van oude wijsheden en rituelen.

Om haar nek hangt een roze hartje. Rozenkwarts is de steen van het hart en de liefde. De energie van de steen opent het hart om liefde te geven en te ontvangen. De steen maakt ontvankelijk voor alle soorten schoonheid en stimuleert creativiteit en fantasie. Vol passie leeft Kris haar leven. Zou de steen daar werkelijk invloed op hebben? Kris gelooft dat graag, ze is zich bewust van de sterke energie van de maan. Elke volle maan laadt ze de steen in het licht van de maan op. Gekscherend roept ze in haar vorig leven een heks te zijn geweest.

Proestend van het lachen en soms bloedserieus loopt ze regelmatig met een brandend bosje witte salie in een schelp door haar winkel en huis. Vooral als het even niet zo lekker loopt of wanneer zij of haar klanten moe of lichtgeraakt zijn.

‘Even aura’s cleanen.’ Laat Kris maar wapperen.

Witte salie noemt men vaak indianen wierook. De indianen dreven met deze gedroogde plant de negatieve energieën weg uit hun leefomgeving en bij zichzelf. Het zou ook geloof en visie versterken. In dit ritueel dient de schelp voor het element water, de salie voor het element aarde, het smeulende gedeelte is het element vuur, en de rook is het element lucht.

Oude tradities en rituelen die bijdragen aan een mooier, positiever en vooral voelbaar creatief leven. Het mystieke heeft iets spannends en is ongrijpbaar. De spirituele kantjes en wijsheid van oude volkeren integreren in het dagelijks westerse leven. Ooit bedacht en nu ervaren. Haar hart maakt een sprongetje wanneer een verbinding wordt gemaakt met dit gevoel. Berend en Eefje lachen haar soms uit. Wanneer Kris ziet dat Berend voor zijn voetbalwedstrijd even de speciale steen, die hij als klein kind heeft gevonden, aanraakt die op zijn bureau ligt weet ze diep van binnen dat het goed is.

Niet langer hard langs de krachten van de elementen rennen. Maar de helende energie van lucht, water, vuur en aarde overal laten stromen. De ruimte dat ben jij.

💛

Al een

Al een

‘Iedereen is eigenlijk een beetje alleen’, zegt Eefje. ‘Maar niemand zegt dat.’ Kris kijkt haar verbaasd aan.

‘Waarom denk je dat?’

‘Omdat ik denk dat mensen bang zijn om alleen te zijn. Ik ben toch ook liever samen dan alleen. Alleen is zo stil.’

‘Vind je mij ook alleen?’ Vraagt Kris.

‘Soms wel.’ Eefje kijkt haar moeder vanuit haar ooghoeken aan. ‘Vind je het moeilijk om alleen te zijn mam?’

‘Soms Eef, wanneer iemand vindt dat ik het anders moet doen en zich met me bemoeit. Dan voelt het even dat ik zo anders ben. Dat voelt alleen.’ Eefje knikt.

‘Mam, ik heb dat ook. Soms zeggen kinderen ook zoiets tegen mij. Dat ik een nerd ben omdat ik zo goed kan leren. Ze vinden mijn school vaak suf. Dan voel ik me ook alleen en misschien ook een beetje bang.’

‘Snap ik schat, weet je dat het niet uitmaakt dat je dan een beetje bang bent. Wat wel belangrijk is, is dat je niet bang bent voor jezelf.’ Eefje lacht.

‘Nooit mam. I am amazing.’

‘Het is zo belangrijk dat je jezelf serieus neemt en op jezelf reageert. Laat de ander de ander zijn. Wanneer iemand je voor schut zet, doe het niet terug. Check bij jezelf waarom het je pijn doet of waarom je de drang voelt om het terug te doen. Waar doet het pijn? Jij alleen weet het antwoord op de vraag. Niet die ander.’ Kris pakt een papier en tekent een bloem.

‘Deze bloem is ontstaan uit een zaadje. Dat zaadje heeft water nodig om te groeien. En zon.’ Ze tekent een gezichtje in de zon.

‘Jij bent de bloem die ontstaan is uit het zaadje. Dat zaadje zit in jou. De mensen om je heen zijn als het water en de zon. Ze kunnen je helpen groeien, maar alleen jouw zaadje, dus jij, weet wat je in je hebt. Jij alleen kan dat blootgeven.’

‘Wanneer ik alleen ben, denk ik vaak aan wat anderen hebben gezegd. Zeg je nou dat het niet binnen hoeft te komen als ik goed naar mijn zaadje luister?’

‘Precies, door de ander leer je over jezelf. Je leert naar je zaadje te luisteren door te vragen wat het met jou doet. Voel je verdriet, word je boos of moet je erom lachen. De ander leert weer van jou.’ Ze legt de pen weg, schuift naar Eefje toe en pakt haar even vast. Het houten bankje waarop ze zitten kent zoveel intieme gesprekken.

‘Eigenlijk ben je als je alleen bent al een, snap je? Alles zit in jou. Happy you’, haar ogen fonkelen.

‘Alleen zijn is niet iets om bang voor te zijn. Het zou betekenen dat je bang bent voor jezelf. Bang voor jouw zaadje, jouw stuwende kracht. Jouw eigen zon, die weer zo belangrijk is voor de ander.’ Kris houdt even haar mond. De stilte is zo’n stilte die er even mag zijn. Aangenaam. Niet awkward.

‘Dus als je samen bent, ben je ook alleen. En als je alleen bent ben je altijd samen.’ Triomfantelijk kijkt Eefje haar moeder aan.

‘Ik had je Sophie moeten noemen, mijn kleine filosofe.’

‘Huh?’

‘Dat is een meisje uit een boek dat ik prachtig vond: “de wereld van Sophie”.’

‘Ik ben eigenlijk heel blij met mijn zaadje’, grinnikt Eefje.

‘Het zaadje komt van jou en papa, dus is altijd samen. No more fears mam. Zou iedereen dit weten?’ 

💛

Pak maar mijn hand

Pak maar mijn hand

Een onrustige krachtige storm raast over ons land. Langs alle wegen ziet Kris, zo vroeg in de donkere ochtend, stoere kinderen hard trappend zich een weg banen naar school. Enorme rugzakken nemen bezit van de ruggen van brugklassers. Sommige rugzakken zijn zo groot dat Kris niet eens ziet wie de fiets voortbeweegt. Mazzelaars hebben wind mee, maar de meesten, je snapt het al, wind tegen. Overal liggen afgebroken takken. Er vliegt een verdwaalde boodschappen tas tegen haar voorruit. Op haar telefoon krijgt ze een waarschuwing van de gemeente om de prullenbak van straat te halen, deze zou zich wellicht door de wind laten meevoeren naar een nog onbekende locatie.

Ze sluit haar voordeur en sleept de grote boodschappentassen naar haar keuken. Haar verwarde haar slingert ze in een handige beweging in een knot. Ze steekt een wierookstokje aan en vult haar ijskast. Voorzichtig zet ze een raam open, heerlijk vindt ze die frisse lucht in huis. Over een kleine 10 minuten gaan de deuren van haar winkel open. Ze moet zich haasten. Fiets of auto?

‘Goedemorgen mevrouw.’ Een schichtige blik valt haar kant op.

‘Kan ik iets voor u betekenen?’ De donkere oogopslag van de prachtige vrouw raakt Kris. In een handomdraai maakt Kris een groene shake terwijl de dame verdwaald door haar winkel wandelt.

‘Mag ik u deze aanbieden.’ Met een voorzichtige glimlach neemt ze de shake aan.

Er heerst rust en stilte. De spotify lijst heeft een passend nummer uitgekozen. Pak maar mijn hand, stel niet te veel vragen, je kunt niet als enige de wereld dragen, klinkt met gepast volume uit de boxen.

‘Dank je wel.’ In haar ogen biggelt een volle traan.

Ja, Kris pakt heel bewust vaak iemands hand. Ze tilt je op, geeft je aandacht, liefde en rust. Wanneer iemand donker ervaart laat zij het licht schijnen. Soms lukt het Kris, hoe menselijk is dat, even niet, dan is het pikzwart. Wie pakt haar hand in tijden van haar donkerte? Ze weet dat er velen zijn die liefde geven. Vol vertrouwen houdt ze in zo’n lastige situatie haar ogen open. Vandaag realiseert ze zich dat de storm een neutraliserende functie heeft. De storm woedt ook in de hoofden van mensen. Ze weet dat de storm weer zal gaan liggen en dat het licht wordt. Met dat kleine gebaar, die groene shake, kwam er licht in de ogen van de onbekende dame. Van wie pak jij vandaag de hand?

💛

Vandaag een tomaatje, morgen een chocolaatje

Vandaag een tomaatje, morgen een chocolaatje

Vandaag een tomaatje, morgen een chocolaatje

‘Smeer je je goed in?’

‘Hoezo, ik verbrand nooit.’

‘Nou, uhm moet ik je serieus uitleggen over de ozonlaag en uv straling, of ga je smeren?’

‘Tsjezus, jij bent zo bezorgd altijd.’ Een diepe zucht en rollende ogen.

‘Ik wil bruin worden, geen wit spook blijven die zich als een neuroot met factor 50 insmeert.’

‘Je hebt maar één lijf.’

‘Ik weet het mam. Heb je olie?’

Zo rond een jaar of 13 krijgen ze echt een eigen mening. Kris moedigt het zelfstandig denken enorm aan. Maar in de zomervakantie wordt ze zich ernstig bewust van irreële puberlogica. Ieder gaat in deze periode zijn eigen gang. Veel chillen, sporten, logeren, bankhangen en zwemmen. Pubers zouden geen pubers zijn als ze niet zo af en toe iets vergeten. Kris functioneert tijdelijk als externe harde schijf. Reacties naar aanleiding van haar interventies luiden als:

‘Maak je toch niet zoveel zorgen.’

‘Jij bent alleen maar bang.’

‘Oké, ik fiets vanaf nu altijd samen.’

‘Ja, ik zorg dat ik voldoende slaap.’

‘Ik eet gezond!’

Oh, ze herkent de zeurende stem van haar ouders. Zo wil ze niet zijn, maar is ze toch. Nu zoveel jaar later snapt ze het eindelijk. Je bent als mens 40 jaar bezig om alles van jezelf te vragen, omdat je lijf knetter sterk is. Sporten tot het uiterste dit combineren met uitgaan, slecht voedsel en vooral overal tegen in gaan. Jij kan de hele wereld aan, sterker nog, de wereld dat ben jij! De tweede 40 jaar van je leven ga je voor dat lijf, het voertuig van je ziel en geest, zorgen. Je fysiek heeft iets anders nodig en ook mentaal mag er een knopje om. Zorgen op een liefdevolle manier voor je eigen lijf en je projecteert dit op je kinderen. Zij zijn daar niet mee bezig. Hoewel tegenwoordig steeds meer jongeren bewust worden van hun lijf overheerst het gevoel onsterfelijk te zijn. Prachtig toch!

‘Vandaag een tomaatje, morgen een chocolaatje.’ Lacht Eefje terwijl ze haar handdoek vol in de zon legt. Kris zucht.

‘Gratis massage vandaag.’ Met een groots gebaar pakt ze de zorgvuldig uitgekozen zonnebrandolie met factor 50. Ze druppelt de olie in haar handen en smeert Eefje liefdevol in.

With love. 

 

💛

Schooljaar 2017/18

Schooljaar 2017/18

Schooljaar 2017/18

Lieve ouders,
Heb jij zin in een ontspannen schooljaar?
Neem dan de tijd om 8 minuten naar mijn video te kijken? Ben je nieuwsgierig?
Hoe steek jij dit schooljaar in? Welke boodschap wil jij je kinderen geven?

Op 2 oktober start de online training Homework Of The Heart

Klik hier voor informatie.

💛

Pin It on Pinterest